Franchesse, Corrèze, Frankrijk (tot 6 personen)

 Beschrijving van het huis

Prachtig gelegen in de Haute-Corrèze - zowel 's zomers als 's winters - ligt ons huis op een halve hectare eigen terrein in een zeer groene omgeving.

Het terrein staat vol bomen en varens - mede door de waterput met bronwater.

Van dezelfde bron komt ook het drinkwater uit de kraan. En onderlangs ons terrein stroomt de rivier de Corrèze. Op alle plekken is het goed pootjebaden en op sommige plekken kan er gezwommen worden.

Het huis is een in 1620 gebouwde prachtige stenen boerenhoeve. Naast de twee caves van ongeveer 80m2 heeft het een woonoppervlak van 200 m2: een woonkamer, een badkamer, een woonkeuken en 4 slaapkamers boven.

Het huis bestaat uit een sfeervolle woonkamer met een erg goede houtkachel - en buiten ligt ook genoeg hout...

Er is een even ruime woonkeuken met grote open haard, voorzien van een geiser, een vierpitsgasstel, oven, magnetron, koelkast en vriezer.

Boven zijn vier kleurige slaapkamers. Hier is plaats voor zes personen, maar in de cave staat nog een kinderbedje en buiten kan volop gecampeerd worden. Op de gang is nog een tweede toilet / wasgelegenheid.

Het gebied is zeer in trek bij mensen die van wandelen, lekker boers eten en rust houden.

Behalve de rivier de Corrèze, die onderlangs het terrein stroomt, hoort u bij het huis niets dan dieren.

Overdag is er veel bezoek van kleine en grotere dieren; 's nachts hoor je alleen de krekels en de buurtuil.

Door de hoogte van 600 meter is de lucht altijd lekker fris. Een perfecte plek om wat te zwemmen, te lezen en te genieten van het Franse klimaat, het goeie Franse leven en een potje jeu-des-boules..

Franchesse ligt op 2 km van het dichtstbijzijnde dorp (met een klein winkeltje) en op 12 km van Egleton, waar boodschappen kunnen worden gedaan (in kleine winkels of in 2 supermarkten). Andere bezienswaardigheden in de buurt zijn het museum van Chirac in zijn geboortedorp Sarran (vandaar dat alle snelwegen nu zo snel afkomen..) en de oude stad Treignac.

Geschiedenis van het huis

Zoals te zien is op de schoorsteenmantel in de woonkamer en boven de deur, stamt het grote huis uit 1620. Het is het oudste huis is dit gehucht. Waarschijnlijk is het gebouwd op een nog veel oudere ruine en op de rots die in de kleine cave goed te zien is (en die het huis behoedt voor schimmels). De deksteen van de haard in de keuken stamt uit de 12e eeuw en heeft een Tempelierssymbool erop staan.

In eerste instantie was dit de plek waar de mensen hun belastingen kwamen betalen; vandaar de ringen bij de voordeur en van de kleine cave (die wij nu als privé-wijnkelder gebruiken en die dus op slot is), waaraan de paarden vastgebonden konden worden. Later kreeg het huis, met toen nog de broodoven in de haard in de keuken, een andere sociale functie.

Iedere twee weken ging het vuur aan en kwamen alle gezinnen uit de buurt hier brood bakken. De molen bij de rivier, die nu tot ruïne vervalt maar waarin nog wel de oude molenstenen te zien zijn, maalde het graan en dat werd op zolder opgeslagen. De uitstekende steen bij de keuken diende om de zakken graan op te kunnen zetten, om ze zo makkelijker naar binnen te kunnen tillen.

In 1847 is de oven losgehaald van het hoofdhuis (dit is nog te zien op de foto van de noordoostkant en binnenin de haard) en is het kleine huisje naast de onze gebouwd. De oven doet het nog steeds. Dit ovenhuisje is (nog) niet van ons. Er hebben nooit mensen in gewoond; behalve voor het tweewekelijkse broodbakken was het de huisvesting van de varkens.

Tot 1982, toen de erfenis van de familie Gourdon werd verdeeld, zag de binnenkant van het huis er erg anders uit.... Waar nu de woonkamer en de badkamer zijn stonden koeien aan rekken, op de plek van de keuken was de kinderkamer, het nisje in de keuken was de provisiekast en keuken tegelijk, en op de plek van de servieskast sliep iedereen ( hoe snap ik niet, want er waren de grootouders, ouders en 5 kinderen!). De hele bovenverdieping was de graanzolder. Madame Lac, de moeder van buurman Jean, heeft er nog avonden lang met de hand de beddenspreien zitten maken met de moeder des huize, met de gekamde en gewassen vachten van hun eigen schapen. Er wordt nu in de familie druk gezocht naar oude foto's voor ons.

Onze geschiedenis met het huis is vanzelfsprekend korter. Mijn vader overleed in juli 2002 en liet mij na met een complete huisinrichting. Eigenlijk ontstond het idee een huis in Frankrijk te gaan kopen om puur praktische redenen - ik hoefde dan niks weg te gooien of te verkopen.... Een huis om de inrichting kopen dus. Mijn moeder deed navraag bij iemand die huizen voor Fransen aan Nederlanders verhuurt (op 18 augustus, de verjaardag van mijn vader) en kreeg te horen dat dit huis met een halve hectare grond te koop zou komen. Ik ben toen meteen na het opslaan van mijn vader's spullen met Lex gaan kijken en we hebben een optie genomen. Letterlijk een uur later wilden huurders het huis direct voor veel meer dan de vraagprijs kopen.... en bleken we net op tijd!

In de zomer van 2003 hebben we met 8 volwassenen en drie kinderen het huis en het terrein grondig schoongemaakt en opgeknapt. Daarna hebben we de spullen van mijn vader uit de Ardèche hiernaartoe verhuisd en het huis ingericht. Het is daarmee een zeer smaakvol en overvloedig ingericht vakantiehuis geworden.

Verhuur (alleen aan bekenden, maar neem gerust contact op als je niet zeker weet of je daarbij zit...) voor een vriendelijke prijs. Sleutels en inlichtingen bij Huib Kraaijeveld, telefoonnummer 06 54 90 20 30 of mail.