Rollende ogen - Huib Kraaijeveld

 

Inleiding
Een paar weken geleden kocht ik mijn eerste LP via het Internet. Een plaat waar ik al jaren naar zocht: “The flat earth” van Thomas Dolby. Het bleek een toepasselijke titel voor een veld waarin ik me op dat moment aan het verdiepen was…..

In het boek ‘The Indigo Children’ van Carroll & Tober staat een stukje over de EMF (‘Electro Magnetic Field’) Balancing Technique® als nieuwe - ‘ogenrollende’ - techniek voor Nieuwetijdskinderen. Voor mij persoonlijk was dit de directe aanleiding om de opleiding te gaan doen. Iets dat ‘niet helemaal uit te leggen is, maar wel werkt’…….
Een belangrijke reden dat deze techniek ‘de ogen doet rollen’ is dat het denkkader – oftewel het paradigma - te vinden is in de (post)kwantumfysica in plaats van in de conventionele manieren van denken. Iets waar ‘kwantum’ voor staat is nog een betrekkelijk gesloten, of op z’n minst ontoegankelijk gebied voor de meeste mensen. Deels komt dit door de taal die door de betrokken wetenschappers wordt gebruikt; we missen eenvoudigweg het ‘woordenboek’ om het te kunnen volgen.

Dit artikel is bedoeld om de grote lijnen van de kwantumfysica begrijpelijk toe te lichten en daarbinnen de waarde en werking van de EMF Balancing Technique® duidelijk te maken. Sommige delen zijn meer op de theorie gericht, andere meer op het dagelijks leven. Maar wees gerust - Niels Bohr zei zelf al over het begrijpen van de kwantummechanica of -fysica: “Als je het snapt, snap je het niet meer.”

De kwantumfysica
Principes en verschillende mensbeelden
De traditionele fysica heeft zich van oudsher bezig gehouden met het verklaren van de werkelijkheid, met wetmatigheden over hoe de dingen zijn en waardoor ze veroorzaakt worden. Zwaartekracht is daar een goed voorbeeld van. Het speelveld van de fysica is ruimte (3 dimensies: lengte, breedte en diepte) en tijd (de zogenaamde 4e dimensie). Bij dit speelveld hoort ook begrip ‘lineair’, wat zo mooi terug te vinden is in de metafoor ‘de lagen van de ui’ afpellen. Het aantal lagen is langs een meetlat te leggen, na de ene komt de andere en in het midden ben je ‘klaar’.

Vanuit een lineaire invalshoek loopt tijd zoals we dat kennen: van verleden via het heden naar de toekomst. Daarmee ‘worden’ mensen iets (kijk bijvoorbeeld naar de invalshoek van het reguliere onderwijs), zoeken mensen iets om bijvoorbeeld gelukkig te worden (promotie, partner, 2e huis, verlichting, e.d.), en lijkt het verleden te bepalen wat er in de toekomst gaat gebeuren (het dubbeltje dat nooit een kwartje zal worden). Dit alles wordt ‘oorzaak-en-gevolg denken’ genoemd. Om te KUNNEN denken in termen van oorzaak en gevolg moeten we de wereld beschouwen als losstaande delen. Anders kunnen we nooit meer beweren dat “hij me iets heeft aangedaan, zodat ik ….”. De sociale wetenschappen, die in navolging van Descartes het denken in de laatste eeuw bijna volledig hebben ingekleurd, werken vanuit dit principe. Er is altijd een dader (of reden) en een slachtoffer (of effect). Het lineaire denken, zoals dit ook wel genoemd wordt, is zo alom aanwezig, dat er ook een grote nadruk wordt gelegd op het ‘meten’ en analyseren van van alles en nog wat. Als je er inderdaad van uitgaat dat de werkelijkheid bestaat uit losse deeltjes, die via eenduidige oorzaak-gevolg ketens aan elkaar vastzitten, dan zou ‘meten’ gelijk kunnen worden gesteld aan ‘weten’. Maar is dat zo?

Het woord ‘kwantum’ geeft een hoger, abstracter niveau van iets aan. Waar de fysica mensen beschouwde als een van het geheel gescheiden verzameling van koolstof, chemicaliën en elektriciteit en de sociale wetenschappen mensen beschouwden als een verzameling overtuigingen, instincten en trauma’s, komt de (post)kwantumfysica met wetmatigheden waaruit een heel ander mensbeeld en tijdsbesef kan voortvloeien.

De kwantumfysica is samen te vatten in de onderstaande principes, die hier verder aan de hand van voorbeelden en experimenten worden aangegeven. Voor wie meer wil weten, geeft is tabel 2.1 in Elegant Empowerment een geheel overzicht.

Er zijn een groot aantal tot de verbeelding sprekende experimenten gedaan. Ze staan in de volgorde van deze principes in de volgende alinea. Vaak kunnen metaforen erg verhelderend zijn bij lastig te begrijpen materie. Ik leen er hier eentje van David Lapierre: stel je het wereldbeeld voor van een waterwezen, een bewoner van een oceaan, bijvoorbeeld een vis. Hij kijkt omhoog, vanaf de bodem van een oceaan, en ziet daar allemaal rimpels en golven aan de oppervlakte van zijn wereld. Wanneer dit waterwezen nieuwsgierig is naar wat maakt dat er golven zijn, kan hij concluderen dat deze bron buiten zijn wereld ligt, en ‘lucht’ heet. En als hij erg filosofisch is, zal het hem ook verbazen dat ‘zijn’ water lucht bevat, terwijl lucht ook weer water kan bevatten (condens)!

Zonder periscoop lukt het dit waterwezen niet de lucht te ‘zien’. Maar als hij dit toch zou kunnen, zou het hem toch niet lukken de wind te zien – slechts de effecten daarvan zijn (ook voor ons) zichtbaar. Maar nieuwsgierig als hij is, zal hij zich dan afvragen wat de oorzaak van de wind is. Waarom stormt het de ene keer en is daarna de oceaan weer rimpelloos? Dan kan hij doorgaan met het verklaren van de wind aan de hand van drukverschillen van de aarde. Maar waardoor worden die drukverschillen dan veroorzaakt? Zo komt ons waterwezen niet bij dè oorzaak, maar juist bij een hiërarchie van oorzakelijke factoren – die net zo met elkaar verweven zijn als multi-dimenionale schillen van de ui met andere schillen van diezelfde ui! Zo maakt ons waterwezen sprongen in bewustzijn – en ziet hij het licht…..

Recente bevindingen in de Fysica
De eerste voor ons interessante reeks begint met het Gisin experiment, waarin werd ontdekt dat twee deeltjes in de kosmos op hetzelfde moment met elkaar communiceren, ongeacht de afstand waarmee ze van elkaar verwijderd zijn. Dit betekent dat de snelheid van communicatie niet beperkt is tot de snelheid van het licht, dat het onmogelijk is om delen überhaupt te scheiden, en dat er dus ‘iets’ is waardoor beide delen elkaar ogenblikkelijk beïnvloeden en met elkaar informatie uitwisselen……. Het Aspect experiment toonde daarna deze ‘non-localiteit’ aan voor de communicatie tussen fotonen (lichtatomen, waarover later meer). Niet onbelangrijk was dat bij dit alles ook meteen bleek dat een onderzoeker waarschijnlijk zelf de uitkomsten van zijn experimenten creëert – de kijker en het bekekene staan niet los van elkaar. De gevolgen van deze bevinding zijn misschien nauwelijks voor te stellen in onze wereld, die geheel doordrongen is de invalshoek ‘meten is weten’. Een voorbeeld is ‘effect-based’ onderzoek in de geneeskunde, waarbij een medicijn ‘goed’ wordt bevonden als het effect bij herhaling aan te tonen is. Misschien kan dan eindelijk het zogenaamde ‘placebo-effect’ worden verklaard, waarbij het effect bij een nep-medicijn ook optreedt..

Het experiment van Gringerg-Zylberbaum paste de bevindingen van het Aspect experiment toe op communicatie tussen twee mensen. Hij liet twee mensen met elkaar omgaan, totdat zij het gevoel hadden dat er een connectie tussen hen tot stand was gekomen. Daarna sloot hij beide op in een Faraday-kooi (een kooi die alle conventionele elektromagnetische straling blokkeert, waardoor communicatie in principe onmogelijk zou moeten zijn) en veroorzaakte met een stroboscoop een duidelijk meetbaar potentieel in de hersenen van de eerste proefpersoon. De ander, die daar niets van wist, kreeg op precies hetzelfde moment precies dezelfde uitslag op zijn EEG.

Professor Tiller heeft zijn zogenaamde 10D model ontworpen om het ‘iets’, het kwantumveld waarmee dan die niet-lokale communicatie tot stand komt te duiden. De interactie tussen de menselijke geest en dit veld ziet er dan als volgt uit. Opvallend is dat hij Spirit of Hoger Zelf als parameter of bepalende factor in het model heeft opgenomen – kennelijk is de kloof tussen ‘wetenschap’ en het ‘alternatieve’ niet zo groot.

Er wordt wel gezegd dat mensen ‘magneten’ zijn, die zelf aantrekken wat bij hen ‘past’. Soort zoekt soort dus. Het model van Tiller geeft hier een beeld bij. Je zou dit kunnen vergelijken met wat in het Oosten ‘karma’ of ‘joss’ genoemd wordt, maar dan zonder het in ons Westerse denken zo aanwezige concept van ‘eigen schuld, dikke bult’ erbij.

Postkwantum
En natuurlijk is er al iets dat nòg verder gaat dan de kwantumfysica…. De ‘postkwantumfysica’ is een naam die dr. Jack Sarfatti’s heeft gegeven aan zijn onderzoeksgebied van de interactie tussen geest en materie. Zonder hier erg diep op de inhoudelijke onderbouwing ervan in te gaan, komt hier ineens Intentie om de hoek kijken! Intentie blijkt er verantwoordelijk voor te zijn dat energiepatronen op een complexe en dynamische manier materie organiseren.

Dit dynamische blijkt uit de bovenstaande ‘feedbackloop’ of ‘back-action’, zoals Sarfatti dit noemt. Hier is ineens een uitstapje te maken naar het dagelijks leven: is het dan ‘zien is geloven’ of juist ‘geloven is zien’? Sarfatti’s invalshoek pleit voor het laatste, maar sluit het eerste niet uit….. Als het waterwezen niet voorbij zijn zintuiglijke waarneming van zijn directe leefomgeving ‘kijkt’, valt er eenvoudigweg niets meer daarbuiten te geloven.

Licht
Wat voor ons het bekende universum is, inclusief alle ons bekende planeten en tussenliggend ruimte, blijkt slechts 0,000000001% van de aanwezige ‘hoeveelheid’ te zijn. En die 99.999999999% is…… licht. Dezelfde verhouding geldt trouwens voor ons fysieke lichaam, op atomair niveau: slechts 0,000000001% is daadwerkelijk materie, de rest is ……... inderdaad – licht! En dat terwijl we toch menschen van vlees en bloed lijken.

In dat ons bekende universum bestaat voor 75% uit waterstof. Het waterstofatoom bestaat weer uit een elektron en proton. De proton bestaat onder andere uit een positron. Het is gebleken dat als dit positron (+) gekoppeld wordt aan het waterstof-electron (-), er puur licht ontstaat. Het lijkt misschien lastig de waterstofsplitsing te vertalen naar onszelf. Maar dat valt mee: de positieve en negatieve lading (ook wel dualisme genoemd) is direct terug te vinden in de menselijke geest, in de fysieke hersenen. Er is ontdekt dat ons fysieke lichaam vanuit het DNA en de hersenen licht uitzendt. Dit gebeurt door middelen van fotonen. Een foton, een lichtatoom, is de ‘drager’ van de energiepatronen van gedachten. Op atomair niveau wordt een foton gesplitst in een positief- en een negatief geladen deel.

Een interessante zijsprong is wat dan ‘positief denken’ eigenlijk doet. Het lijkt er vanuit deze invalshoek op dat het weinig uitmaakt; je gaat pas positief denken, als er ook een negatieve variant van is. Uiteindelijke zijn beide uitersten onderdeel van hetzelfde energiepatroon. Zoals ik laatst in het 2500 jaar oude Art of War – vrij vertaald - ook las: “Moed en lafheid komen voort uit dezelfde cirkel. Het heeft geen zin om te proberen moed te stimuleren. Transformeer de omstandigheden, gebruik de Shi (de natuurlijke kracht die van een constellatie of positie uitgaat – red.) daarvan en je hoeft niets meer van mensen te eisen.” Dat scheelt een hoop moeite…..

De gescheiden staat van een foton wordt ‘fermion’ genoemd. Deze zelfde splitsing zien we terug in de menselijke geest. In elektrisch opzicht is iedereen dus ‘manisch-depressief’….. Vanuit de conventionele zienswijze zijn mensen namelijk ‘de slinger’ – zwaaiend tussen geluk (winnen) en depressie (verliezen). Dit ervaren mensen als een intern conflict. ‘In balans zijn’ betekent in dit verhaal het vinden van het midden van de slingerbeweging – de grap is echter dat dat niet lukt als je de slinger ‘bent’, maar alleen als je de slinger vasthoudt, bij de bovenste punt van de verticale lijn. Dat betekent dat wanneer ‘positief’ en ‘negatief’ in elkaar opgaan, er puur licht ontstaat, waardoor het eerdere conflict zich in het niets oplost.

Waarom is niet iedereen dan een slingeraar in plaats van een slinger? Of anders gezegd: hoe houden mensen de illusie in stand dat ze gescheiden van het geheel zijn, en daardoor heen en weer slingeren tussen hoop en drama? Een zeer menselijke eigenschap is het beoordelen van alles en nog wat. Dat lijkt misschien ‘slecht’, maar heeft ook voordelen. Wanneer het inderdaad klopt dat alles een ondeelbaar geheel is, is het lastig voor te stellen dat een mens maar een paar eigenschappen of één persoonlijkheid heeft. Iedereen zou in principe toegang tot alles moeten kunnen hebben. Daarom wordt ook beweerd dat gescheidenheid een illusie is. Dit levert op ego-niveau een conflict op: zoveel mogelijkheden lijkt voor het onze identiteit beschermende mechanisme bedreigend. Bovendien kunnen we als mens nu niet zonder lichaam en persoonlijkheid, ervan uitgaande dat we bepaalde ervaringen creëren om ons delen van onszelf te her-inneren. Dat betekent dat een mens de andere delen van het hele scala van menselijke eigenschappen en ervaringen ontkent of afstoot - je kunt nu eenmaal niet tegelijkertijd én aardig én gemeen zijn. Onderzoek van dr. Demartini laat zien dat er 4500 menselijke karaktertrekken te onderscheiden zijn. Dat zijn er nogal wat, zeker voor één persoonlijkheid of om op een CV te zetten.

Ook maatschappelijk gezien worden natuurlijk sommige van deze trekken als ‘goed’ en andere als ‘slecht’ bestempeld (hoewel dat niets afdoet aan de bruikbaarheid van deze trekken in het kader van het menselijk evolutieproces). De menselijke geest kan niet omgaan met inconsistentie, met paradoxen. Dit zit besloten in het woord ‘quest-ions’ – twee schijnbare tegenstellingen die op zoek zijn naar vereniging. Tegenstellingen zoeken elkaar inderdaad op. Wat ook weer een tegenstelling lijkt, want ‘soort zocht toch soort’????

Soortgelijk geladen fotonen blijken elkaar inderdaad op te zoeken. Wanneer de ‘massa’ van deze verzamelde fotonen hoog genoeg is, wordt de drempel overschreden en wordt het virtuele (onzichtbare) zichtbaar of manifest. Dit gebeurt niet zo af en toe, maar voortdurend. De energetische informatie, die wordt gedragen door de fotonen, komt ‘in-vorm’. Dit doet denken aan de spirituele ‘wet’ dat waar je je aandacht op richt, groeit. Dat geldt ook voor angst en in ‘onze’ wereld vertaalt dat zich op vele manieren: kostenbesparingen creëren kosten, manieren om tijd te besparen kosten tijd (wat iedere computergebruiker gepaard gaande met grote frustraties wel heeft ontdekt bij de zoveelste crash of virus), zoeken naar geluk levert ongeluk op, bang zijn voor verkrachtingen werkt als honing voor de bijen ….

Gegeven dat een mens eigenschappen / ervaringen moet ontkennen of verdrukken om ‘zichzelf’ te kunnen zijn, volgt dat wat wij ‘onszelf’ noemen feitelijk de weerspiegeling is van ons bewuste en dat ‘de buitenwereld’ de weerspiegeling is van ons onderbewustzijn.
In de (kwantum)realiteit heeft niets een vaste vorm, maar door clustering van geladen fotonen ontstaat deze. Dit betekent dat mensen een enorme hoeveelheid creatieve energie spenderen aan het instandhouden van hun emoties, uiterlijk en gedrag – kortom van de illusie van ‘zichzelf’. De werkelijkheid staat dus helemaal niet vast! Wat een ex-collega ooit geïrriteerd duidde als: “de realiteit is een verzinsel van fantasielozen!”

The EMF Balancing Technique®
Er zijn verschillende methodes die vanuit dit perspectief ontworpen te zijn om mensen zichzelf te laten genezen, een hoger bewustzijn te laten bereiken, in trilling te laten stijgen, in contact te laten komen met hun Goddelijke Bron (geef het een naam…). Het is interessant hier te ontdekken hoe de EMF Balancing Technique® werkt en waarom. Op de achtergrond van zo’n techniek als deze speelt een fysisch fenomeen: ‘door veranderingen in het geomagnetisme, verhoogde zonneactiviteit en een verschuiving in het ruimte-tijd continuüm worden gebeurtenissen versneld en emoties honderdmaal uitvergroot’.


The Universal Calibration Lattice, het Universele Balanceringsnetwerk, is een systeem binnen de energetische anatomie, (die recent toegankelijk is geworden). Het lijkt verleidelijk dit ‘aura’ te noemen, maar dit woord is echter zo veelvuldig en voor verschillende zaken (elektrisch lichaam, emotioneel lichaam, etherisch lichaam) door elkaar gebruikt. In verband met Babylon lijkt het handiger hier gewoon de naam en definitie te gebruiken die er door Peggy Dubro aan gegeven is.

Zoals in het plaatje (deels) te zien, is het Universele Balanceringsnetwerk een structuur van twaalf verticale lichtvezels dat zich bevindt op 60 cm van het fysieke lichaam. Onder de voeten en boven het hoofd zitten twee grote energiecentra, waartussen de centrale energiekolom dwars door het lichaam heenloopt en waar die twaalf verticale lichtvezels samenkomen. De twaalf verticale lichtvezels zijn als het ware verlengstukken van het sympathisch zenuwstelsel, terwijl de centrale energiekolom de chakra’s in het fysieke lichaam verbindt. Het hele netwerk is via de centra boven en onder weer verbonden aan een groter energienetwerk – dat van de aarde. Wat interessant om te zien is, is dat – ook terugkijkend naar het schema van Sarfatti met het oneindigheidssymbool of de ‘acht’ – dit netwerk van lichtvezels met diezelfde vormen horizontaal en verticaal aan de energiecentra van het fysieke lichaam zijn verbonden!

Het gebied aan de achterkant van het systeem wordt het ‘prisma van persoonlijke ondersteuning’ genoemd. Hierin zit alle informatie uit wat wij het verleden noemen opgeslagen als elektromagnetische informatie. Deze historische ‘gegevensdisk’ bevat informatie over genetische aanleg, ervaringen uit vorige levens en ervaringen van eerder in dit leven. Wanneer de energie op zo’n disk hoog genoeg is, manifesteren we die gebeurtenissen, die corresponderen met de inhoud van die disk. In gewone taal betekent dat dat in de materie ontstaat waar de aandacht naartoe gaat. Dit levert hetzelfde fenomeen op als hiervoor is beschreven: bij volgende partners steeds dezelfde relatieproblemen tegenkomen, automatisch overvloed aantrekken, middelen voor tijdbesparing kosten tijd, kostenbesparing levert kosten op, een beschermengeltje hebben, aan iemand denken die ‘toevallig’ twee seconden later net opbelt, 12 steden met de 13 ongelukken, en misschien zelfs wel dezelfde doodservaring opzoeken….

Toch is een ‘menselijk energetisch systeem’ minder ver-van-mijn-bed en vaag dan voor sommigen lijkt. Als je je hand iets boven de hand van de ander houdt, voel je de elektrische lading van diens lichaam. Dit is trouwens ook te fotograferen met het goede materiaal.

De indeling van het systeem heeft ook een eenvoudige logica: de achterkant staat voor de ‘historie’ (jeugd, genetische informatie, vorige levens, e.d.), de linkerkant voor ‘ontvangen’, de rechterkant voor ‘geven’, en de voorkant voor ‘potentiële zelf’ (wensen en mogelijkheden voor de toekomst). In mijn praktijk heb ik daar letterlijke voorbeelden van gemerkt. Bijvoorbeeld dat bij een mevrouw, terwijl haar ‘oude gedrag’ van te veel geven aan haar sociale omgeving verdween, fysiek haar schouders recht gingen staan!

Als iemands veld schoon is, of stroomt, is alle energie beschikbaar voor het Hier-en-Nu. Daarmee kunnen wensen en dromen invulling krijgen. Net zoals bij lading uit het verleden zijn hoop, dromen, schrikbeelden opgeslagen in de ‘disks’ in het veld voor je. En ook dit trekt soortgelijk geladen fotonen aan – en bij genoeg lading manifesteert dit alles zich. Als je wilt weten wat er in jouw eigen veld zit, hoef je alleen maar te kijken hoe je leven en je ervaring daarvan zich nu ontvouwt…..

Wanneer ons persoonlijke Universele Balanceringsnetwerk? actief is, hebben we toegang tot een universele energiebron en werken we als een soort elektrische transformator. Dit levert (weer) een interessant gegeven op, iets wat de EMF Balancing Technique® onderscheidt van vele soorten ‘healing’: het stempel ‘negatieve energie’ bestaat hierin niet. Energie is energie. Er wordt niets ‘afgeslagen’ of ‘weggehaald’. Wat maakt dat we energie als negatief ervaren, is dat het vastzit aan een lichtschijf die datgene aantrekt waar we op onbewust niveau weerstand tegen hebben. Als diezelfde energie vrijkomt in het systeem, kan die gebruikt worden om te creëren wat we wèl willen, binnen de intenties van het grotere geheel. Daarom wordt het woord ‘co-creëren’ gebruikt. Je alleen richten op wat je zelf wilt, klopt niet met de notie dat alles verbonden is en dat alle delen elkaar beïnvloeden.

Wat in de historie van ‘verlichting-zoekers’ verder opvalt, is dat de weg eerst naar ‘boven’ (via meditatie naar de hemel) werd gezocht, en daarna naar ‘beneden’ (contact met de aarde). Beide bewegingen hebben een overeenkomstig kenmerk: WEGWEZEN! Niet in het hier-en-nu zijn, want dat voelt niet prettig….. En als er één boodschap is die steeds weer opduikt in allerlei spirituele tradities, is dat het ZIJN in het hier-en-nu als sleutel van vrijheid en geluk. Binnen het Universele Balanceringsnetwerk? staat de centrale energiekolom voor het hier-en-nu. Hoe sterker die is, hoe meer spirituele intelligentie we in staat zijn om vast te houden in de biologie en hoe meer energie er beschikbaar is om ons leven te co-creëren. En hoe makkelijker het is uitstapjes te maken naar wat wij binnen het concept lineaire tijd ‘verleden’ en ‘toekomst’ noemen.

Door in je eigen vel(d) te zitten is ‘ont-wikkeling’ nu een horizontale beweging geworden. ‘Hemel op aarde’, zeg maar. Of ‘walk your talk’, een uitspraak die misschien echter door al te makkelijk gebruik om stemmen te winnen door politici een wat andere bijklank heeft gekregen. Het bijzondere is wel dat ‘spiritualiteit’, ‘ziel’ of ‘God’ (wat dat dan ook moge betekenen voor verschillende mensen) zo direct gekoppeld is aan de ‘biologie’. Wat in de huidige tijd, met snellere ontwikkelingen, een toenemend zoeken naar zingeving én steeds meer voorkomende ‘vage’ gezondheidsklachten, zeer actueel kan zijn.

Evenwicht is nooit statisch. Fysiek is dat het mooist merkbaar. Iedereen die ooit Aikido of aanverwante kunsten heeft beoefend, weet dat wanneer de voorwaartse lijn in evenwicht is, tegelijkertijd op zijwaartse lijn de punten liggen waar je uit evenwicht raakt. Bij iedere beweging neem je een nieuwe positie in, met een nieuwe evenwichtslijn. Anders zou het leven ook wel erg saai worden…..

Gebruikte en/of interessante literatuur
Peggy Phoenix Dubro & David Lapierre – Elegant empowerment ( ISBN 0-9711074-0-8)
Dr. Demartini – The breakthrough experience (ISBN 1-56170-885-2)
McEvoy – Quantum mechanica voor beginners (ISBN 90-389–0548-3)
Sun Tzu – The art of war (ISBN 1-57062-904-8)
A. Westbrook & O. Ratti - Aikido en haar dynamische werking (ISBN 90-6963-437-6)
Carroll & Tober - The Indigo Children (ISBN 1-56170-608-6)

Bijlage: Carroll & Tober over The EMF Balancing Technique®
The EMF Balancing Technique® is one of the newest (and perhaps most open to eye-rolling) techniques to come along in meta-physical circles. It looks very much like "hands-on" healing, but it has had such a startling rate of results that even NASA wanted to study it at one time! If you want to know more about this technique that's "not fully explainable, but working," then take a look. Peggy and Steve Dubro have developed it, and they are working around the world to train others in its use.

From their website: “The EMF Balancing Technique® is the energy system designed to work with the Universal Calibration Lattice, a model of the human energy anatomy. It is a simple, systematic procedure anyone can learn. The system utilizes the human-to-human effect upon the electromagnetic field. ... It integrates spirit (God-self) and biology. There are four phases, each designed to strengthen the EMF patterns needed to successfully co-create your reality in the new energy.”

The NASA interest? Evidently a company that's called Sonalysts proposed for a grant to study this work. The EMF part of the experiment was to provide training and exercises to test the effect of electromagnetic field energy awareness on "improving team performance" and "strengthening the human health maintenance process," or in other words, to stimulate collective consciousness by integrating spirit and biology!
Our advice? Go ahead and roll your eyes, then send your Indigos-they won 't.

(Uit: ‘The Indigo Children’, p.199)


Copyright
Dit artikel is door mij geschreven met de bedoeling mijzelf en anderen inzicht te geven in een nieuwe wereld van mogelijkheden, en hoe die mogelijkheden toe te passen – onder andere door middel van de EMF Balancing Technique®. Daarom staat het iedereen vrij dit artikel te gebruiken, weg te geven of te publiceren. De enige voorwaarde is dat het intergaal wordt overgenomen, met daarbij de vermelding van mijn naam en gegevens.

Veel plezier ermee!

Huib Kraaijeveld
Momo Development